اما برای صرفه‌جویی در فضا، بیایید بلاکچین را در ذهنمان، بچرخانیم و آن را به صورت افقی، مانند یک برج به پهلو، تصور کنیم؛ یا مثل یک قطار.

هر بلوک شامل یک ارجاع به بلوکی است که قبل از آن آمده است و می‌توانید از بلوک‌های جدیدتر به سمت اولین بلوک (که به‌عنوان «بلوک پدیدآوری» شناخته می‌شود)، پیش بروید.
از آنجا که بلوک‌ها به ترتیب زمانی مرتبط هستند، پس بلاکچین «فقط افزودنی» است، به این معنی که داده‌های جدید می‌توانند اضافه شوند، اما داده‌های موجود نمی‌توانند تغییر یا حذف شوند. بنابراین با بلاکچین، می‌توانید بلوک‌های جدیدی اضافه کنید، اما هنگامی که آن بلوک اضافه شود، برای همیشه باقی می‌ماند.

وقتی می‌گوییم که بلاکچین یک روش منحصر به‌فرد است که بلوک‌ها را به هم متصل می‌کند، به این معنی است که تغییر یک بلوک نیازمند تغییر تمام بلوک‌های قبلی است. این باعث می‌شود که مورد نفوذ قرار گرفتن داده‌های قبلاً نوشته شده، (تقریباً) غیرممکن باشد. به‌عنوان مثال، دوباره به تصویر اولیه نگاهی بیندازید تا ببنید که هش به‌عنوان شمارۀ شناسۀ بلوک عمل می‌کند.

بلاکچین فوق، دارای طول 102 بلوک است. یا به‌طور دقیق‌تر، دارای «ارتفاع بلوک» 102 است. هش بلوک شمارۀ 101 شامل هش بلوک شمارۀ 100 نیز هست. اگر کوچک‌ترین بخشی از بلوک شمارۀ 100 تغییر کند، کل هش بلوک شمارۀ 100 تغییر خواهد کرد که باعث تغییر هش بلوک شمارۀ 101 و به همین ترتیب تا بلوک شماره 102 نیز خواهد شد. آن وقت، هر بلوک بعد از بلوک شمارۀ 100 نامعتبر خواهد شد. این طراحی مانع از تغییر یک بلوک، پس از اینکه بخشی از بلاکچین شد، می‌شود.

اطلاعات روی بلاکچین به‌عنوان «تغییرناپذیر» شناخته می‌شوند. تغییرناپذیری به این معنی است که اطلاعات در برابر دستکاری مقاوم هستند و تغییر آنها بسیار بسیار دشوار است. هنگامی که یک بلوک به بلاکچین اضافه می‌شود، اطلاعات موجود در بلوک برای همۀ اعضای شبکه قابل مشاهده است.

یک بلاکچین در سراسر یک شبکۀ همتا به همتا (P2P) توزیع شده است. این بدان معناست که هیچ فرد یا نهادی کنترل شبکه را در دست ندارد. در عوض، کامپیوترهایی از سراسر جهان که به آنها «گره» گفته می‌شود، با هم کار می‌کنند تا بلاکچین را به‌روز و دقیق نگه دارند.

به همین دلیل، تغییر داده‌ها پس از ثبت در بلاکچین بسیار سخت است. برای تغییر داده‌ها و برای اینکه بلاکچین تغییر یافته، به نسخۀ «رسمی» بلاکچین تبدیل شود، شما باید نسخۀ بلاکچین خود را که در کامپیوترتان ذخیره شده تغییر دهید و همچنین بیش از نیمی از تمام گره‌های شبکۀ بیتکوین را نیز وادار به به‌روزرسانی نسخۀ خود کنید. بهتر است بگوییم که این تقریباً غیرممکن است.

بیتکوین چگونه از بلاکچین استفاده می‌کند؟

بیتکوین اولین ارز دیجیتالی بود که به‌طور موفقیت‌آمیزی فناوری بلاکچین را پیاده‌سازی کرد. بدون بلاکچین، بیتکوین نیز وجود نخواهد داشت. مفهوم استفاده از بلاکچین برای ثبت تراکنش‌ها برای ممکن ساختن خلق بیتکوین ایجاد شد. فناوری بلاکچین می‌تواند در انواع مختلفی از برنامه‌ها استفاده شود، بنابراین بلاکچین‌های مختلفی توسط نهادها یا سازمان‌های مختلف توسعه یافته‌اند. به‌عنوان مثال، «بلاکچین بیتکوین» برنامۀ خاصی از فناوری بلاکچین است که با «بلاکچین اتریوم» (که یک ارز دیجیتال دیگر است) تفاوت دارد.

ساتوشی ناکاموتو دو مشکل را با بلاکچین حل کرد:

1. در یک شبکۀ آنلاین که اعضا می‌توانند پول دیجیتالی را برای یکدیگر ارسال کنند، چگونه می‌توان مطمئن شد که دیگران پول خود را کپی نمی‌کنند؟ به عبارتی دیگر، چگونه می‌توان مطمئن شد که پول دیجیتالی که به دریافت‌کننده ارسال شده، همزمان به فرد دیگری ارسال نشده است؟
2. در یک شبکۀ همتا به همتا که اعضا یکدیگر را نمی‌شناسند و به هم اعتماد ندارند، چگونه اعضا می‌توانند به هم اعتماد کنند؟ به عبارتی دیگر، چگونه افراد کاملاً غریبه می‌توانند به توافق برسند، بدون اینکه به یک شخص ثالث قابل اعتماد یا نهاد متمرکز وابسته باشند؟